Na 31 jaar met veel plezier therapeut te zijn geweest in verschillende settingen heb ik besloten om per 01 januari 2018 te stoppen als therapeut en mijn praktijk te sluiten.
 
De verdieping in Bewustzijn heeft mij gebracht bij Human Innovator, alwaar ik inmiddels ook werkzaam ben als facilitator. (www.humaninnovator.nl)
 
Je bent tot het einde van dit jaar (2017) van harte welkom voor craniosacraal therapie.



04 mei Dodenherdenking

Jaarlijks heb ik mij verbaasd dat zoveel jaar na dato de Tweede Wereldoorlog nog zo in ons bewustzijn leeft en de herdenking zo gecultiveerd is. Bij mij rees de vraag op of het geen tijd werd dit trauma in ons collectief geheugen los te laten, met alle respect voor de overlevenden.

Echter naar aanleiding van een TV-programma van Fryslan-dok over 'Kinderen van foute ouders' realiseerde ik mij waarom de dodenherdenking nog steeds (en juist ook bij de jongere generatie van Nu) zo actueel is en blijft.

Oorlogsslachtoffers in tweede en derde generatie
In deze documentaire komen (klein-)kinderen aan het woord van (groot-)ouders die in de tweede wereldoorlog fout waren en de kant van de Duitsers gekozen hadden. Het trauma voor deze (klein-)kinderen is immens groot en omdat er nooit over gesproken werd, ook zo in stilte geleden. Deze (klein-)kinderen voelen zich fout, zonder dat ze kunnen herleiden wààrom zij zich zo voelen.

Zelfs de reguliere GGZ zorg begreep niet dat een kleinkind er psychisch last van kon hebben dat hun grootouder fout is geweest in de oorlog: 'Hoe kan dat nu, daar heb jij toch niet direct mee te maken gehad?'

In deze documentaire werd geconcludeerd dat kennelijk deze schande doorgeven wordt, zonder uitgesproken woorden, maar in gevoel en energie aan de volgende generatie.

De eerste generatie: mijn moeder

Mijn moeder heeft als kind in de leeftijd van 8 tot 13 jaar de tweede wereldoorlog heel bewust meegemaakt en letterlijk doodsangsten uitgestaan. Bijvoorbeeld omdat mijn moeder als klein meisje en oudste dochter op de uitkijk moest staan voor de Duitsers terwijl mijn oma op vuilnisbelt op zoek was naar eten. Mijn opa zat ondergedoken in die tijd. Ik herken het "op de uitkijk staan" van mijn moeder in haar leven na de oorlog: zij staat altijd op de uitkijk van mogelijk gevaar. Waarschijnlijk weet zij niet eens dat ze het doet. Ook herken ik haar onuitputtelijke moed om door te gaan wanneer het spannend wordt. Maar ik zie ook de prijs die ze ervoor betaalt: onderdrukte emoties die veel energie kosten.

Mijn moeder zal zichzelf nooit een oorlogsslachtoffer noemen, ze heeft immers alles overleeft en daarna een normaal leven kunnen opbouwen. Geen zichtbaar trauma voor de buitenwereld.

De tweede generatie: haar dochter

Ik, als kind van mijn moeder, heb de angsten voor mogelijk dreigend gevaar overgenomen. Ook ik stond onbewust op de uitkijk in deze 'gevaarlijke' wereld. In mijn leven heb ik heel wat opleidingen (o.a. haptonomie en craniosacraal therapie) gedaan die mij de mogelijkheden en de gereedschappen hebben gegeven deze emoties te integreren. Het gaf mij grote opluchting om deze angsten te herkennen als angsten die niet van mij waren. Het gaf mij ook erkenning om te realiseren dat ook ik een oorlogsslachtoffer ben geweest, maar dan in de tweede generatie. De (onbewuste) behoefte om mijn moeder te redden heb ik los kunnen laten: ik kan niet goedmaken wat zij verloren heeft in haar jeugd. Zij heeft haar pad en ik heb mijn pad.

Leerschool van het Leven

Waar ik dankbaar voor ben is dat ik deze leerschool van het leven nu gebruik om andere mensen te ondersteunen in hun proces en hun realisaties. In mijn praktijk kom ik veel mensen tegen die het lijden/de last van hun (groot-)ouders met zich meedragen als was het hun persoonlijke lijden. Craniosacraal therapie in combinatie met de kracht van familie opstellingen werkt hierbij heel krachtig. Het lichaamsgeheugen wordt gereset en de last wordt letterlijk en figuurlijk losgelaten.

Dus vanavond bij de dodenherdenking, denk ik vooral ook aan alle oorlogsslachtoffers in tweede en derde generatie. Mensen die een ogenschijnlijk normaal leven hebben opgebouwd, maar ergens een last met zich meedragen die nu losgelaten mag worden. En totdat elke ziel bevrijd is van deze last uit het verleden, zullen wij de tweede wereldoorlog en de doden herdenken op 04 mei.

4 mei 2013

 


Contact

Mezenlaan 138
6951 HR Dieren

0313 496 756

Contact opnemen


Collega's die ik warm aanbeveel:

Dieren:
*Gea Brouwer (kinderen en volwassenen)
*Willeke Derksen (baby's, kinderen, volwassenen)
Apeldoorn:
*Petra van Ardenne (baby's, kinderen, volwassenen)
*Hanneke van Wettum (baby's tot 1 jaar)
Warnsveld:
*Peter ter Horst (baby's, kinderen, volwassenen)
Arnhem:
*Birthe Bunk (zwangeren, baby's, kinderen, volwassenen)